Bei’n Dokter kummt W…. ’s Fritze rin
Un sett sich bei em nedder.
Der Doktor froat: „Wat häste denn?-
Wie is dat met dat Wedder?“ –
„Jei, Dokter!“ seit W….’s Fritze da,
’n grooter mächdger Keerl,
’n poar Backen as ’n Posunenengel
Brun as en Jersikkarn:
„Ik wett alleene nich, wat dat sall sin:
Immermiede, Dokter! Immer miede!
Keene Lust to Arbeed nich !
Awer -‚t Eten schmeckt! –
Geff mei wat, Dokter!
Wat mei up de Beene brengt,
Wat mei van’n Dood künn helpen!“ –
„Jou, Fritze!“ seit der Dokter doa
Un keek’n an van owen bes ungene
Un faßt noa sin’n Puls:
„Jou, Fritze! Dat is sehr schlimm met dei,
Du bist sehr krank, sehre, sehre krank,
Doch weet ik wat, dat dei woll up de Beene brengt,
Denn rennste: haste nich wat kannste!
Ik schriewet dei up: hie häst’t Rezept,
Geh noa’n Astheeker räwwer,
Nemm van de Flasche leepelwis man in,
Dat helpt, dat helpt dei glei,
Denn ‚t is – kiek hie! – doa steht et drup:
RiC 2.
Dat Letzt, dat brukkst nich weeten,
Wat dat up Deitsch sall heeten,
Dat is man – voar’n A ftheefer!
Der wett al, wat dat hitt!“
Un Fritze geht noa de Astheeke nämwer
Un denn noa Hus un dhut,
As em der Dokter seite:
Hei nemmt glei in! —
Doch – denkt e: „Vill helpt vill!“
Drinkt glei de ganze Pulle ut:
Ri – Ri – Ricinus!
Un -‚t halp! Et halp!
Hei koam glei up de Beene: —
Nich mehr miede!
Immer Lust to Arbeed nu!
Un -‚t Eten schmeckt noch beter!
Un – Recht harr doch der Dokter!
