
Bei’n Dokter is’t sou unruig hiede
In Goarn hing’ne: Wat is dat?
Doa is’t, as wull‘ se Äppel musen,
De scheensten, die der Dokter hat.
Der Dokter kiekt noa’n Goarn rin
Un dhut, as markt‘ e nich,
Dat eener up’n Boom al sitt
Un feste Äppel plickt! –
Der Dokter geht nu rin noa’t Hus,
Holt sin‘ grooten Barnhardiner,
Nemmt ’ne Strippe, bingt’n an an ’n Boom
Un seit tu em recht freindlich:
„He, Phylax! Sou! – Nu upgepaßt!
Loatt keen nich ru p up’n Boom!
Un kummt ’n Dief, denn tugefoatt,
Dat hei nich Äppel must!“ –
Denn geht der Dokter ruig furt
Un leit sich in sin Bedde.
Dreemt balle nu ’n siten Droom
Ban Phylax unger’n Appelboom.
Un as der Morgen kummt un’t helle ward,
Doa geht ‚e rut noa’n Goarn:
„Herr Je! Wat is denn dat? –
Doa up’n Boom sitt eener!“
„Nu Phylax?“ seit der Doktor denn,
„Wat häst’n moackt? – Wen häst’n up’n Boom ruploaten?“ —
„Je Koarl! Du bist et jou!
Dei is de Nacht woll lang gewurrn?“ –
„Ach Dokter! Dokter! Nischt voar ungud!
Jou‘ Phylax hätt woll upgeраßt:
Mei sin de Finger stief gefroar’n,
Ik will ook nie mehr Äppel musen!“
„Brav, Phylax! Brav! Nu geh man rin!“-
„Un Koarl! Nu kumm man runger!
Nu geh noa Hus un schloap dei ut
Un – denk an Phylax immer!“ –
![]()
nächstes Kapitel